یک اربعین انتظار

بعضی‌ها هم فقط لبخندی از سر رضایت می‌زنند و دنیا را به اهلش می‌سپارند و می‌روند. می‌گویند حالات مختلف انسان‌ها هنگام احتضار، معنای خاصی دارد؛ مثلاً اگر چشم کسی موقع خارج ‌شدن روح از بدنش، باز بماند و به هیچ طریقی بسته نشود، چشم به راهِ چیزی یا کسی بوده که تا آخرین لحظات عمرش، انتظارِ آمدنش را می‌کشیده ...
حالا من اینجا ایستاده‌ام. میان انسان‌هایی که چهل روز است، آسایششان را ترک کرده‌اند و به دریای خروشانی پیوسته‌اند که قلبشان را آرام می‌کند. میان انسان‌هایی که غمت، آواره خیابانشان کرده و هر شب، اشک چشمشان را کاسه آب کرده‌اند و ریخته‌اند پشت سرت تا سفرت به سلامت باشد. کنار کودکی که عکس تو را بغل کرده و بدون هیچ حرف و حرکتی، تماشایش می‌کند. کنار پیرمردی که با قد خمیده‌اش، عصا زنان آمده و مثل ابر بهار گریه می‌کند. مگر مرد گریه می‌کند ...؟
من اینجا ایستاده‌ام و میان همه‌ همهمه‌ها به این فکر می‌کنم که چقدر این چهل ‌روز، منتظرت بوده‌ام! منتظر دیدن قامت رعنایت از قاب تلویزیون، منتظر خواندن پیام‌های مقتدرانه‌ات به وقت حوادث، منتظر شنیدن صدایت موقع گفتن تکبیرة‌الاحرام. هر روز و هر ساعت منتظرت بوده‌ام. روز قدس، موقع خواندن نماز عید فطر، وقتی سال تحویل شد ... هرثانیه چشمم به راهی بود که ای کاش تو در پایانش بودی ...
اینجا ایستاده‌ام و به‌اندازه عظمت غمت، سرشار از یقینم. مورمور شدن سرانگشتانم از سرما و تیر کشیدن استخوان‌های پایم از ایستادنِ زیاد هم، باورم را سست نمی‌کند. من یقین دارم که از حالا تا هر زمان دیگری، هرموقع مرگم فرا برسد، چشمانم به وقتِ رفتنِ جان از تنم، باز می‌مانند؛ چراکه این چشم‌ها، چشم به راه روز ظهورند؛ روزی که تو با مولایت رجعت می‌کنی و آغوش می‌گشایی برای همه دلتنگی‌هایمان؛ روزی که برگردی و برگشتنت، چشم‌هایم را از چشم‌انتظاری در بیاورد و دلیلی باشد برای بسته‌شدنشان هنگام رفتنم. گفته بودم اگر کسی تا لحظه آخر عمرش منتظر کسی یا چیزی باشد، چشمانش بسته نمی‌شوند ...؟
کاش برگردی و برایمان بگویی اینکه کسی لحظه‌ خارج شدن روح از بدن، مشتش را گره کند، یعنی چه؟ آخر می‌گویند حالات گوناگون انسان‌ها هنگام احتضار، بی‌دلیل نیست. می‌گویند هر حالتی، معنای خاصی دارد ...