گاهی کنار دستم نشسته و قد یک وجب هم فاصله نداریم، ولی انگار کیلومترها از یکدیگر دور هستیم. انگار حتی زبان یکدیگر را بلد نیستیم که یک جمله ردوبدل کنیم. این حکایت من و برخی هم‌کلاسی‌هایم هست که نه دغدغه‌هایمان شبیه هم است و نه دنیایمان به هم شباهتی دارد، حتی به شوخی‌های یکدیگر خنده‌مان نمی‌گیرد.