دست خودش نبود که! روزگار این‌طور چرخیده بود و مالی در کف نداشت تا بگذارد در طبق اخلاص و بیاورد سر راه زوار امامش؛ اما ثروت محبت به امام را در دل داشت و از این نظر، ثروتمندترین فرد موکب بود. یک گوشه و کناری می‌ایستاد و تا می‌دید زائری از شدت خستگی زیر آفتاب می‌نشیند تا استراحتی کند، می‌رفت روی سرش سایه‌بان می‌شد ...