یعقوب دوازده پسر داشت که بعدها هرکدام شاخه‌ای از بنی‌اسرائیل را تشکیل دادند. سال‌ها بعد که یوسف پیامبر از دنیا رفت، بنی‌اسرائیل قوم بزرگی شده بود و زندگی در مصر دیگر برایشان خیلی سخت بود. آزار و اذیت فرعونیان تمامی نداشت و قدرت برگشتن به سرزمینشان را هم نداشتند. سال‌ها بود که در آن سرزمین شکنجه می‌شدند. پسرانشان را سر می‌بریدند و زنانشان را برای کارگری زنده نگه می‌داشتند. حضرت موسی از همین قوم به پیامبری برگزیده شد تا فرعون را به خدای یگانه دعوت کرده و بنی‌اسرائیل را از چنگ فرعونیان آزاد کند.

آخرین صحنه قصه بنی‌اسرائیل و فرعونیان، ماجرای شکافته شدن دریا بود. همان وقتی که به فرمان خداوند شبانه از مصر گریختند و سپاه فرعون تعقیبشان کرد. همان وقتی که کنار دریا ایستاده بودند و لشکر فرعون از دوردست دیده می‌شد. وقتی که مطمئن بودند هلاک می‌شوند و از ترس، قدرت حرف زدن هم نداشتند. درمیان همان ترس و وحشت و ناامیدی بود که خدا به موسی فرمود عصایت را به دریا بزن. دریا شکافته شد. آخرین فرد از بنی‌اسرائیل که از آن‌طرف دریا بیرون آمد، موج‌ها دوباره به هم رسید و سپاه فرعون را در خود فرو برد. 

از آن روز بزرگ، سال‌ها گذشت. بنی‌اسرائیل زندگی مشقت بارشان را در مصر فراموش کرده بودند و به نعمت عادت کرده بودند. از غذاهای بهشتی خسته شده بودند و بهانه عدس و پیاز و خیار می‌گرفتند. سال‌هایی که در چهل روز نبودن موسی، گوساله‌پرست شدند، سال‌هایی که از دستور خدا بر ورود به سرزمین مقدس و نبرد با دشمنان سرپیچی کردند.
حالا خدا به موسی می‌گفت «ایام الله»(1) را به بنی‌اسرائیل یادآوری کن. روز ترس و حیرت بزرگ. وقتی دریا به اذن الهی شکافته شد. وقتی خدا از چنگ قدرتمند فرعونیان نجاتتان داد. وقتی بر ساحل دریا ایستاده بودید و هلاکت دشمن قدرتمندتان را نگاه می‌کردید. بنی‌اسرائیل فراموشکار شده بودند و خدا پیامبرش را مأمور کرد تا ایام‌الله را یادشان بیاورد. چون در آن روزهای سرنوشت‌ساز برای انسان‌های صبور و شاکر، عبرت‌های زیادی وجود دارد. 

 

1)آیات ۵ و ۶ سوره ابراهیم 
وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسی بِآیاتِنا أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَکَ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ وَ ذَکِّرْهُمْ بِأَیّامِ اللّهِ إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِکُلِّ صَبّارٍ شَکُورٍ«5»
همانا موسی را همراه معجزاتی(به سوی مردم)فرستادیم(و به او گفتیم:)قومت را از تاریکی‌ها به سوی نور خارج ساز و روزهای(نزول قهر یا لطف)خدا را به آنان یادآوری کن، همانا در این(یادآوری) برای کسانی که صبر و مقاومت و سپاس فراوان داشته باشند نشانه‌هایی از قدرت الهی است.
وَ إِذْ قالَ مُوسی لِقَوْمِهِ اذْکُرُوا نِعْمَهَ اللّهِ عَلَیْکُمْ إِذْ أَنْجاکُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ یَسُومُونَکُمْ سُوءَ الْعَذابِ وَ یُذَبِّحُونَ أَبْناءَکُمْ وَ یَسْتَحْیُونَ نِساءَکُمْ وَ فِی ذلِکُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّکُمْ عَظِیمٌ«6»
و(به یادآور)هنگامی که موسی به قوم خود گفت: نعمت خداوند بر خودتان را یاد کنید، آنگاه که شما را از فرعونیان نجات داد، آنها که شما را به بدترین نوع عذاب می‌کردند، پسرانتان را سر می‌بریدند و زنانتان را (برای کنیزی و هوسرانی خود) زنده نگاه می‌داشتند و در این امور، از طرف پرودگارتان آزمایش بزرگی بود.