شاید وقتی گذرتان به قطعه شهدای بهشت زهرا افتاده، شما هم مثل من روی بعضی اسم‌ها بیشتر مانده‌اید. بعضی اسم‌ها به گوشتان ناآشنا آمده و با تعجب، آن‌ها را چندبار با خودتان تکرار کرده‌اید؛ آن‌قدر که بلدتَری از راه آمده و راز این‌اسم‌ها را برایتان فاش کرده تا بفهمید بر مزار شهدای ارمنی ایستاده‌اید. آن‌وقت فهمیده‌اید که پابه‌پای پدران و برادران مسلمان شما، بزرگ‌مردانی از آیینی دیگر هم برای این سرزمین، جان داده‌اند. آن‌وقت آن اسم‌ها آشنا شده‌اند: گالوست، ژان، رازمیک، وارطان، ژرژ.
در این میان، یک‌نفر دیگر هم هست که این نام‌ها برایش سخت مهم و متفاوت‌اند؛ کسی هست که شهدای ارمنی و مسیحی کشورمان برایش بسیار عزیزند و تفقد و احوال‌پرسی از خانواده‌های آن‌ها، پای ثابت سال‌های عمر اوست؛ حتی وقتی مهم‌ترین چهره سیاسی یک کشور است و حجم کار و دل‌مشغولی‌هایش خیلی بیشتر از همه ما. «مسیح در شب قدر»، کتابی است که این نام‌های آشنا را به‌وفور در آن پیدا می‌کنید.